Bezpieczeństwo

Tematyka międzynarodowa, szczególnie w aspektach bezpieczeństwa i ochrony praw człowieka, jest osią mojej aktywności parlamentarnej. Jednakże w obszarze moich zainteresowań pozostają także inne istotne oraz znaczące zagadnienia, mające na celu ochronę praw konsumenta. Dlatego też w moich wystąpieniach na posiedzeniach plenarnych, jak również w pytaniach parlamentarnych, podejmowałem sprawy dotyczące bezpieczeństwa w aspekcie żywnościowym, energetycznym bądź finansowym, zniesienia roamingu, ujednolicenia europejskiego rynku cyfrowego, a także zwiększenia efektywności działania sprzętu gospodarstwa domowego.
W interpelacji skierowanej do Komisji Europejskiej w temacie bezpieczeństwa żywnościowego w państwach członkowskich, stwierdziłem, że ograniczone, globalne zasoby ziem uprawnych wobec tendencji wzrostowej liczebności ludności, nasuwają wątpliwości w zakresie systemu organizacji rolnictwa oraz produkcji żywności. Problem ten, uwidacznia się w szczególności, w długofalowych założeniach dostępu do żywności, a przede wszystkim w nierównomiernym podziale żywności wśród ludności. W związku z tym, zachodzi potrzeba zmiany struktury produkcji, dystrybucji i spożycia żywności w poszczególnych krajach. Niewątpliwie, działania te przyczyniłyby się do umocnienia systemu bezpieczeństwa żywności w wymiarze unijnym jak również globalnym.
W tym miejscu, chciałbym odwołać się do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności. Owe rozporządzenie stworzyło nowe możliwości. Podjąłem się monitorowania systemu wdrażania poprzez poszczególne sklepy uregulowań tego aktu unijnego, uwzględniając w szczególności etykietowanie produktów ze względu na kraj pochodzenia. Bowiem jego celem jest promowanie produktów polskiego pochodzenia oraz wykazywanie w jakiej skali oraz według jakich mechanizmów, tracimy zbyt rodzimych produktów.
W sferze bezpieczeństwa żywności oraz wzmocnienia pozycji gospodarstw rodzinnych podejmowałem także działania, dotyczące zniesienie unijnego mechanizmu kwotowania mleka, kar przez producentów za surowiec ponad limitowy.
Ponadto, w jednej z moich interpelacji, podniosłem kwestię bezpieczeństwa energetycznego w aspekcie użytkowania gazociągu OPAL, które bez wątpienia, odgrywa istotną rolę w unijnej polityce. Albowiem Gazprom, podejmuje działania zmierzające do uzyskania pozwolenia Komisji Europejskiej na pełne użytkowanie gazociągu Opal, który stanowi lądową kontynuację rurociągu Nord Stream, łączącego Rosję z Niemcami po dnie Morza Bałtyckiego. Prawo unijne przewiduje swobodny dostęp do sieci przesyłowych dla wszystkich dostawców. W związku z tym, nie jest zasadne, aby Gazprom otrzymał prawa do wyłącznego korzystania z gazociągu Opal.
W obliczu zaistniałych problemów w rozliczeniach dostaw gazu od spółki Gazprom, alternatywą stają się rewersy na zachodnich granicach Ukrainy. Pochyliłem się nad problemem odblokowania rewersów gazowych przez spółkę Gazprom, bowiem wstrzymanie tych dostaw przez tę spółkę, skłania Kijów do podjęcia działań, które stanowią alternatywę dla gazu dostarczanego przez Rosję. Dlatego też, zasadniczym elementem ukraińskich działań, zmierzających do zwiększenia importu gazu z kierunku zachodniego jest rewers ze Słowacji (gazociąg Wojany-Użhorod, czyli mały rewers). W zaistniałej sytuacji, korzystnym rozwiązaniem dla Ukrainy byłby, gazociąg Wielkie Kapuszany-Użhorod (tak zwany duży rewers), dostarczający większe ilości tego surowca.
Dla rozwoju niezależności energetycznej, ogromne znaczenie ma również wydobycie gazu łupkowego. W związku z tym, w tej sprawie zwróciłem się do Komisji Europejskiej, z pytaniem jakie Komisja posiada plany realnego wsparcia badawczo-rozwojowego technologii poszukiwania i wydobycia gazu łupkowego i jakie są jego ewentualne założenia. Albowiem, w państwach członkowskich, wiele usług świadczonych jest przez międzynarodowe podmioty, które w celu uniknięcia uiszczania wyższych podatków, dokonują rozliczeń za pośrednictwem spółek zarejestrowanych w krajach Beneluksu. Tym samym, obciążenia fiskalne takich podmiotów są zdecydowanie niższe, względem podmiotów rozliczających się poza Holandią czy Luksemburgiem. Dlatego też, w interpelacji opowiedziałem się za wprowadzeniem w tym zakresie transparentnych i precyzyjnych regulacji, ponieważ te obowiązujące, wymagają daleko idących zmian.
Poruszyłem w jednej z interpelacji istotną kwestię włączenia Ukrainy do połączenia kolejowego Europa – Chiny. W ramach konsorcjum logistycznego UTLC koleje rosyjskie, białoruskie i kazachskie podpisały w Soczi z przejętym przez koleje rosyjskie, francuskim operatorem logistycznym GEFCO, list intencyjny o współpracy obsługi dostaw towarów pomiędzy Europą a Chinami. Projekt zakłada powstanie kolejowych rozwiązań logistycznych, które pozwolą na regularne transporty towarów w czasie krótszym niż trzy tygodnie. Wobec strategicznego znaczenia tej sytuacji, zwróciłem się do Komisji Europejskiej, czy realnym jest włączenie w ten projekt Ukrainy i jakie Komisja dostrzega pozytywne aspekty tego strategicznego partnerstwa ws. połączenia kolejowego.
Z uwagi na eskalujące zagrożenie ze strony Państwa Islamskiego, skierowałem w interpelacji zapytanie do Wysokiej Przedstawiciel, czy w zaistniałej sytuacji nie byłoby zasadnym stworzenie specjalnego programu unijnego uwzględniającego m.in. pomoc humanitarną dla ludności cywilnej Iraku i Syrii. Bowiem w Syrii i Iraku po stronie tzw. Państwa Islamskiego walczy już ponad 3 tysiące obywateli z krajów Unii Europejskiej. Podkreślenia wymaga również fakt, że dżihadyści walczący w Iraku i Syrii, stanowią obecnie największe w historii zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego. Istotnie, sytuacja ta stanowi faktyczne zagrożenie dla europejskiego, ale także światowego ładu geopolitycznego.
Do Wysokiej Przedstawiciel zwróciłem się także w kwestii umieszczenia tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej” i „Ługańskiej Republiki Ludowej” w unijnym wykazie zakazanych organizacji terrorystycznych. Albowiem samozwańcze separatystyczne „republiki” we wschodniej Ukrainie, walczą z demokratycznym i uznawanym przez społeczność międzynarodową rządem Ukrainy, wykorzystując siły i sprzęt wojskowy dostarczany przez Federację Rosyjską. Dzięki tej pomocy, podejmują – wśród ludności w okupowanym regionie, nie podzielającej ich celów ani ideologii – działania o charakterze zastraszającym. Statystki są niepokojące, ponieważ tysiące osób zostało zabitych, wiele innych odniosło rany. Jeden z ostatnich ostrzałów Mariupola, został uznany przez OBWE za zamierzony atak na obszary cywilne, który stanowi w związku z tym zbrodnię wojenną na mocy zwyczajowego prawa międzynarodowego. Umieszczenie tzw. „republik” w wykazie organizacji terrorystycznych miałoby nie tylko wartość symboliczną powiedzenia wprost, czym są, lecz stanowiłoby też podstawę prawną argumentu, że rząd rosyjski wspiera międzynarodowy terroryzm, co jest zakazane na mocy konwencji ONZ.