Sprawy regionalne Polski północno-wschodniej

Moja aktywność jako europarlamentarzysty, przejawiała się również w działaniach o charakterze lokalnym na terenie województwa podlaskiego, warmińsko – mazurskiego oraz mazowieckiego.
Pomimo akceptacji Umowy Partnerstwa zakładającej funkcjonowanie Programu Operacyjnego Polska Wschodnia, ze strony polskiego rządu pojawiły się doniesienia, że Komisja zaleca likwidację, bądź ograniczenie zakresu tego instrumentu. Korzystające z niego województwa podlaskie i warmińsko-mazurskie nadal są najbardziej wymagającymi pomocy regionami kraju. Charakteryzują się one niskim poziomem rozwoju gospodarczego i są jednymi z najsłabiej rozwiniętych regionów w Europie. Dzięki środkom z Programu Operacyjnego Polska Wschodnia, rozwiązano już wiele istotnych i znaczących problemów. Jednakże istnieje nadal pilna potrzeba dalszego hamowania tendencji stagnacyjnych, decydujących o ich marginalizacji oraz pobudzenie ich wzrostu gospodarczego. Biorąc pod uwagę tę argumentację, skierowałem pytanie parlamentarne do Komisji Europejskiej, czy ze strony Komisji pojawiło się zalecenie rezygnacji, bądź ograniczenia zakresu wsparcia tego programu i jakie w związku z tym Komisja odnajduje środki prawne pozwalające na to, by już po akceptacji polskiej Umowy Partnerstwa, możliwa była rezygnacja z realizacji Programu Operacyjnego Polski Wschodniej. Istotnym jest także fakt, czy Komisja ma zastrzeżenia do dotychczasowej realizacji Programu Operacyjnego Polski Wschodniej na obszarze ww. województw.
Budowa kanału żeglugowego przez Mierzeję Wiślaną, a także pogłębienie torów wodnych na akwenie Zalewu Wiślanego i rzece Elbląg, to jedne z najistotniejszych wyzwań rozwojowych dla północno-wschodniej Polski. W obecnej sytuacji, funkcjonowanie portu w Elblągu uzależnione jest od relacji z Federacją Rosyjską. Jedynie przekop jest w stanie doprowadzić do realnego bezpieczeństwa politycznego i gospodarczego tego strategicznego dla Polski portu, który nawet w obecnej sytuacji charakteryzuje się dynamicznym wzrostem przeładunku. Niewątpliwie, budowa kanału żeglugowego pozwoliłaby na zwiększenie przeładunków nawet do 1,5 mln ton rocznie. Z uwagi na fakt, że z przekazu przedstawicieli polskiego rządu powodem wstrzymania owych prac nad tym projektem jest brak pozytywnej opinii Komisji Europejskiej. W związku z tym zwróciłem się do Komisji z pytaniem parlamentarnym o to czy Komisja jest przeciwna realizacji tego projektu i jakie powody wpłynęły na taką opinią ze jej strony.
Aktywnie uczestniczyłem w konsultacjach publicznych organizowanych przez Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, które dotyczyły uwzględnienia w Programie Budowy Dróg Krajowych na lata 2014 – 2023, znaczącej dla Polski wschodniej inwestycji drogowej – autostrady A2 Warszawa – Siedlce na odcinku Mińsk Mazowiecki – Siedlce i A2 Siedlce – granica państwa. Realizacja owej inwestycji drogowej, odegrałaby ważną rolę w korytarzu komunikacyjnym poprzez udrożnienie drogi krajowej nr 2. Albowiem, ciężar ruchu tranzytowego, zostałby istotnie przeniesiony z drogi krajowej nr 2 na Autostradę, odciążając – tym samym – komunikacyjnie tę pierwszą. Autostrada ta stanowiłaby znaczący odcinek drogowy we wschodniej części Polski, tworząc między innymi gospodarcze, tranzytowe, strategiczne, ale także społeczne połączenie wschodniej części z centralną częścią Polski. Ponadto, owe zadanie inwestycyjny dałoby sposobność pełnego sfinalizowania krajowego układu drogowego w aglomeracji warszawskiej.
Podjąłem również stosowne działania o charakterze infrastrukturalnym w województwie warmińsko – mazurskim w kwestii drogi krajowej DK nr 16 na odcinku Borki Wielkie – Mrągowo wraz z obwodnicą Mrągowa. Warto podkreślić, że ten projekt drogowy, stanowi niezbędną inwestycję, tak aby dotychczas wybudowane odcinki dróg, połączyć w sieć dróg o spójnym standardzie. Istotą problemu było (tak jak to miało miejsce w sytuacji przedstawionej powyżej w województwie mazowieckim), nieuwzględnienie jego w Programie Budowy Dróg Krajowych na lata 2014 – 2023. Ponadto zwróciłem uwagę na fakt, iż w Programie nie zostały zawarte równie znaczące strategicznie, dla województwa warmińsko – mazurskiego, inwestycje drogowe, to znaczy po pierwsze budowa drogi krajowej nr 16 na odcinku Mrągowo – Orzysz – Ełk, po drugie budowa obwodnicy Dobrego Miasta w ciągu DK nr 51; po trzecie budowa drogi krajowej nr 53 Leleszki – Jęcznik do parametrów 2+1. Finalnie, pragnę zaznaczyć, iż nie bez znaczenia – także dla celów strategicznych – pozostaje fakt, że droga krajowa DK nr 16 została wpisana jako element infrastruktury kompleksowej transeuropejskiej sieci transportowej (tzw. TEN-T), uregulowanej w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1315/2013 w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej i uchylające decyzję nr 661/2010/UE z dnia 11 grudnia 2013 roku.
Czynnie wspierałem, realizację inwestycji, w postaci budowę drogi ekspresowej S19 na odcinku łączącym Lublin z Białymstokiem. Ten odcinek drogi ekspresowej, stanowi istotny a zarazem oczekiwany odcinek drogowy, który umożliwiłby rozwój i otwarcie, w kierunku południowo – północnym, regionu Polski środkowo-wschodniej.
Niewątpliwie te projekty drogowe, odegrałyby kluczowe znaczenie dla całej Polski północno-wschodniej, stanowiąc ważny wkład strategiczny, inwestycyjny, turystyczny jak również gospodarczy.
Z uwagi na fakt, że w obszarze moich zainteresowań pozostają również kwestie ekologiczne, postanowiłem wesprzeć mieszkańców gminy Korsze (powiat kętrzyński, województwo warmińsko – mazurskie), w rozwiązaniu problemu z jakim przyszło im się zmierzyć. Istota problemu sprowadza się do tego, że zaledwie czteroletnia działalność Zakładu – w zakresie zbiórki, segregacji i przerobu zużytych akumulatorów kwasowo- ołowiowych w celu odzysku ołowiu surowego – przyczyniła się do powstania sytuacji w której stężenie ołowiu wokół Zakładu wzrosło o 133%.
Podkreślenia wymaga fakt, iż najbliższe zabudowania (domostwa), znajdują się zaledwie 60 metrów, bloki mieszkalne 300 metrów od Zakładu, zaś w odległości 400 metrów, zlokalizowana jest osada mieszkalna. Natomiast, jedyne ujęcie (głębinowe) wody pitnej dla tej gminy, usytuowane jest zaledwie 45 metrów od Zakładu.
Należy zaznaczyć, że w odległości kilku kilometrów, rozpościerają się bogate w walory przyrodnicze obszary „Natura 2000”. Występują na nich rzadkie, chronione gatunki ptactwa (m.in. bocian biały, bocian czarny, orlik krzykliwy, żuraw, puchacz, itp.).
Współorganizowałem również uroczystości o charakterze lokalnym. Szczególne znaczenie mała dla mnie uroczystość z okazji Narodowego Dnia Żołnierzy Wyklętych, która była poświęcona weteranom i bohaterom polskiego podziemia antykomunistycznego. Podczas tej uroczystości, która odbyła się w białostockim Pałacu Branickich, odznaczyłem weteranów oraz rodziny zmarłych żołnierzy pamiątkowym Ryngrafem Żołnierzy Wyklętych.
W interpelacji skierowanej do Przewodniczącego Rady Europejskiej Donalda Tuska, podniosłem, aby 25 maja, dzień śmierci Rotmistrza Witolda Pileckiego, ustanowić Europejskim Dniem Bohaterów Walki z Totalitaryzmem. Od stycznia 2008 roku, polskie organizacje społeczne już kilkakrotnie występowały z projektem upamiętnienia tego dnia. Intencją projektodawców byłoby, aby ów dzień – w krajach Unii Europejskiej – upamiętniał heroiczny wymiar człowieczeństwa, którego symbolem jest postać Rotmistrza Witolda Pileckiego – ochotnika do Auschwitz, zamordowanego przez komunistów, 25 maja 1948 r. Żołnierze AK stali się Bohaterami walki z dwoma totalitaryzmami. Ginęli w walce, byli mordowani. Należy się im szczególna pamięć, co podkreślała już także w przeszłości Komisja Europejska zauważając, iż zbiorowym obowiązkiem Europejczyków jest pamięć nie tylko o tych, którzy stali się ofiarami zbrodni reżimów totalitarnych, ale również o tych, którzy z nimi walczyli.
Z kolei na ręce dyrekcji szkoły w Knyszynie, został wręczony pamiątkowy grawerton ze słowami mojego uznania dla lokalnej społeczności za nadanie tamtejszemu gimnazjum imienia Rotmistrza Witolda Pileckiego. Podziękowałem w ten sposób za dokonanie wyboru tego wielkiego człowieka na patrona szkoły. To świadczy o poszanowaniu jego wielkich dokonań i stanowi godny wzór do naśladowania dla młodzieży.
Ponadto patronowałem, wydarzeniu 95-rocznicy ustanowienia święta 10 Pułku Ułanów Litewskich, która odbyła się w białostockich koszarach. Na ręce pani prezes Eugenii Kuli, został wręczony pamiątkowy grawerton ze słowami wielkiego uznania i podziękowania za kultywowanie tradycji kawaleryjskich.
Moja aktywność jako europarlamentarzysty, przejawia się także w propagowaniu wiedzy o Unii Europejskiej. Przywiązując ogromną wagę do nauki i wspierania szkolnictwa na różnych szczeblach, ale również uczniów i młodzieży, moje biuro uczestniczyło w wielu konkursach, olimpiadach oraz innych wydarzeniach o charakterze naukowym, jak również kulturalnym. Wspólnie z samorządami i uczelniami wyższymi organizowaliśmy konferencje naukowe oraz wydawaliśmy specjalistyczne publikacje, np. projekt „Podlaskie w Europie, Europa w Podlaskiem”, czy konferencje w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości oraz białostockiej Wyższej Szkole Ekonomicznej.
Na terenie mojego okręgu wyborczego spotkałem się z przedstawicielami sądownictwa oraz palestry z Polski i Litwy. Tematem konferencji była między innymi rola pełnomocnika procesowego w postępowaniu sądowym, zmiany, które prawnikom szykuje Unia Europejska oraz reforma polskiego prawa karnego wchodząca w życie 1 lipca. Podkreśliłem, że liczne regulacje w kwestii wykonywania zawodów prawniczych wprowadza też Unia Europejska. Dzięki nim między innymi polscy prawnicy będą mogli pracować za granicą.
Szczególnie ciepło wspominam moje wizyty w powiatach północno-wschodniej Polski. Aktywnie wspierałem w wyborczej walce licznych samorządowców Prawa i Sprawiedliwości z województwa podlaskiego i warmińsko-mazurskiego. Byłem także członkiem sztabów regionalnych w wyborach samorządowych i podczas elekcji prezydenckiej, gdy angażowałem się na rzecz wyboru Andrzeja Dudy.